Maar als je erover nadenkt, wordt 98% van het spel niet besteed aan het slaan van de golfbal maar aan het rondlopen op de golfbaan en 2% wordt daadwerkelijk besteed aan het verplaatsen van de golfbal van het ene punt naar het andere. De overgang van 98%, waar de geest en het lichaam in een staat van rust zijn, naar de 2% waar de geest volledig geconcentreerd is op de visualisatie, repetitie en uitvoering van het schot is van cruciaal belang voor succes in golf.

Ik merkte dat ik vanmorgen tegen een paar van mijn spelers zei, misschien is het een goed idee om de shotroutine te 'bezitten' en ik gebruikte de analogie of vergelijking van de persoon in een kantoor die altijd rondloopt met een stuk papier in zijn hand, of een dossier met een doelgerichte pas, maar eigenlijk heel weinig doet, maar toch zal niemand hem uitdagen omdat hij eruit ziet alsof hij weet wat hij doet.

Misschien is dit de perfecte oplossing voor de ietwat schuchtere golfer, die zich voorstelt dat hij op de golfbaan is en dat er een groep achter hem wacht, dat zijn partners al bijna klaar zijn met de hole, maar dat er een lastige putt voor hem ligt die enige aandacht nodig heeft. Je moet naar de hole lopen, hem goed bekijken, doelbewust teruglopen naar de bal en echt de uitstraling van een georganiseerde en positieve golfer uitstralen. Prestatiepsychologen noemen dit 'commandohouding' of 'commandolichaamstaal', waarbij je de uitstraling aanneemt van iemand die echt weet of eruit ziet alsof hij weet wat hij doet. In plaats van toe te geven aan de groepsdruk op de fairway of momenteel rond de green.

Dit zal een enorm voordeel en verandering in je gedachtepatroon en innerlijk vertrouwen hebben, omdat je heel snel zult gaan geloven dat je weet wat je doet, dat je georganiseerd bent en dat je een goede speler bent. Ze zeggen dat als je iets maar vaak genoeg zegt, je het vanzelf gaat geloven. Hetzelfde geldt voor lichaamstaal en interne zelfpraat.

Ik ben zelfs zo ver gegaan om tegen sommige van mijn spelers te zeggen, voorafgaand aan een schot, dat je je moet voelen alsof je een legende bent die op het punt staat een kamer binnen te lopen, je hoeft niet te zeggen dat je een legende bent, je moet gewoon het gevoel hebben dat je de kamer om je heen bezit. Normaal gesproken wordt er hard om gelachen, maar als je het alternatief in overweging neemt, kun je zeker de voordelen zien van het 'legende-pad' in vergelijking met de 'angstige bedrieger', de taal die ik soms hoor van sommige van mijn spelers.

Deze spelers hebben het gevoel dat ze, omdat ze nieuw zijn in het spel, het golf equivalent zijn van leerling chauffeurs. Zij verdienen niet hetzelfde respect en eerbied als de meer ervaren speler. Dit is natuurlijk volslagen onzin, want elke speler is op een reis, sommige gaan vooruit, sommige stagneren en sommige gaan achteruit. Ervaring heeft er echt niets mee te maken, maar toch hecht de beginnende golfer veel waarde aan dat standpunt.

De volgende keer dat je over een golfslag gaat, en voelt dat je onder een beetje tijdsdruk staat, doe de club onder je arm en begin doelbewust te stappen, kijkend alsof je weet wat je aan het doen bent.

De kans is groot dat je uiteindelijk wel weet wat je doet, maar in de tussentijd doe je het tenminste met een zekere klasse, in plaats van je te haasten en je ongemakkelijk te voelen.

Veel geluk daarbuiten, ik spreek je volgende week!