De complexiteit van deze realiteit gaat echter verder dan de lichamelijke verschijnselen en heeft ook betrekking op de emotionele en mentale toestand van patiënten en vaak ook hun familie en/of verzorgers. Angst en depressie zijn comorbiditeiten die vaak geassocieerd worden met ademhalingsaandoeningen, en werken als een cyclus met wederzijdse gevolgen, waardoor het lijden toeneemt en het beheer van de medische aandoening gecompliceerder wordt. De relatie tussen ademhalingsaandoeningen en geestelijke gezondheid is veelzijdig en manifesteert zich op verschillende niveaus, zoals:

Fysieke symptomen: Moeite met ademhalen, kortademigheid, aanhoudende hoest en pijn op de borst, veel voorkomende kenmerken van ademhalingsaandoeningen, leiden tot angst, vrees en paniek, waardoor angst wordt aangewakkerd. Kortademigheid kan bijvoorbeeld paniekaanvallen uitlokken en het gevoel "te stikken tot de dood erop volgt".

Fysieke beperkingen: Aandoeningen van de luchtwegen brengen lichamelijke beperkingen met zich mee die de dagelijkse activiteiten beperken, zoals lichaamsbeweging, werk en vrije tijd. Deze vermindering in functionele capaciteit heeft invloed op het gevoel van eigenwaarde, wat frustratie en hopeloosheid veroorzaakt en tot depressie kan leiden.

Sociaal isolement: De noodzaak om omgevingen met allergenen, vervuiling of mensenmassa's te vermijden - vaak voorzorgsmaatregelen voor patiënten met ademhalingsproblemen - kan leiden tot sociaal isolement. Fysieke beperkingen kunnen ook beperkend zijn. Eenzaamheid, gebrek aan sociaal contact en gevoelens van uitsluiting dragen bij aan de ontwikkeling van depressie.

Impact op slaap: Studies hebben een slechte slaapkwaliteit aangetoond, zowel klinisch als objectief in het laboratorium. Dyspneu, hypoxie/hypercapnie, vasthouden van afscheiding, hoesten en de effecten van bepaalde medicijnen dragen hieraan bij. Bijgevolg verhoogt slaaptekort de gevoeligheid voor stress, waardoor emotionele controle wordt bemoeilijkt en de kwetsbaarheid voor mentale ziekten toeneemt. Angst en depressie kunnen de perceptie van ademhalingssymptomen intensiveren. Angst en bezorgdheid verhogen de gevoeligheid voor kortademigheid, wat leidt tot meer paniekaanvallen en astma-aanvallen. Depressie kan leiden tot verwaarlozing van de behandeling en een gebrek aan motivatie om ademhalingstherapie-oefeningen uit te voeren, wat bijdraagt aan de verergering van de ziekte.

Credits: Aangeleverd Beeld; Auteur: Cliënt;

Aan de andere kant belemmeren angst en depressie de therapietrouw. Gebrek aan hoop, gevoelens van hulpeloosheid en gebrek aan motivatie kunnen ertoe leiden dat patiënten stoppen met medicatie, revalidatie verwaarlozen en medische afspraken vermijden. Angst en depressie worden ook in verband gebracht met een verhoogd risico op ademhalingscomplicaties. Studies tonen aan dat patiënten met ademhalingsaandoeningen en psychiatrische comorbiditeiten een grotere kans hebben op longontsteking, astma-exacerbaties en ziekenhuisopnames.

Naast vroegtijdige diagnose en gerichte behandelingen (multidisciplinaire aanpak, gedragstherapieën, psychotherapie, medicatie, enz. Een gezonde levensstijl, sociale steun en open en eerlijke communicatie met zorgverleners over emotionele symptomen zijn cruciaal om de juiste behandeling te krijgen en te voorkomen dat de ziekte verergert.

Concluderend kunnen we stellen dat angst en depressie, veel voorkomende comorbiditeiten van luchtwegaandoeningen, een belangrijke uitdaging vormen voor de volksgezondheid. De wederzijdse impact tussen ademhalingsaandoeningen en geestelijke gezondheid maakt het lijden erger en bemoeilijkt de behandeling. Een interdisciplinaire aanpak, vroegtijdige diagnose, de juiste behandeling en preventie zijn essentieel om de kwaliteit van leven te verbeteren en het welzijn van patiënten met ademhalingsproblemen te bevorderen.

Neem voor meer informatie contact op met Grupo HPA Saude op (+351) 282 20 400.