Onze oudste Martha scheurt in hoog tempo onder de oude spoorbrug door en houdt een pittige uitdaging van haar jongere zusje Rose af. Achter hen zet hun tweejarige broertje een nog grilliger koers uit. Achter hen vaart hun tweejarige broertje een veel grilligere koers.

George is niet geïnteresseerd in de race; in plaats daarvan concentreert hij zich op het rammen van zijn step tegen mijn enkels.

We zijn op het laatste stuk van de prachtige groene weg die van Tralee, de grootste stad in County Kerry, naar het kustplaatsje Fenit loopt.

Als we het einde van dit voormalige treinspoor bereiken, eist Martha, negen jaar oud, de overwinning op als ze langs de perrons zwiept waar 100 jaar geleden passagiers aan boord gingen van stoomtreinstellen.

Rose, zeven jaar, betwist het resultaat en beschuldigt haar van valsspelen.

George verzekert zich van zijn eigen vorm van overwinning door voor de laatste keer tegen mijn scheenbeen te botsen.

Terwijl mijn vrouw Kerri een stewardonderzoek uitvoert, ruim ik het puinveld van afgedankte helmen en scooters op.

Het decor voor deze typische chaotische familiescène is spectaculair.

Credits: PA;

Schichten van herfstzon dansen over Tralee Bay, terwijl aan de andere kant van het water laaghangende wolken rusten boven de Slieve Mish Mountains op het schiereiland Dingle.

Dat rustige beeld staat in schril contrast met het tumult na de treinreis op het oude eindstation van Fenit, waar we de kinderen naar het nabijgelegen Boat House Café proberen te loodsen voor de lunch.

Het is echter een vrolijke drukte, met rode wangen en brede grijnzen die getuigen van een ochtend die goed besteed is aan ons avontuur op de Greenway.

Credits: PA;

De spoorlijn van Tralee naar Fenit werd in de jaren 1880 geopend met de bedoeling om de haven van het dorp uit te bouwen tot een belangrijk knooppunt voor de trans-Atlantische handel.

Die zegen kwam er niet en het spoor hield in 1935 op met regelmatige passagiersdiensten. Het bleef echter nog vier decennia open voor vrachtvervoer en excursies.

In 2010 besloot het graafschap Kerry Council om de vervallen lijn om te vormen tot een duurzame reisroute.

Vijftien jaar later genieten zowel bezoekers als plaatselijke bewoners van de bijna 14 km lange groene route die zich een weg baant door deze idyllische hoek van Zuidwest-Ierland.

Het is overal omheind, soepel en veilig - welkome eigenschappen als je drie kinderen hebt die gespecialiseerd zijn in het tegelijkertijd drie verschillende kanten opgaan.

Kerry is goed voorzien op het gebied van groene wegen. Verder naar het noorden slingert een 16 km lange route langs de rivier de Feale van het historische stadje Listowel naar een verbinding met het groene netwerk van het naburige Co Limerick in de buurt van het marktstadje Abbeyfeale.

Aan de andere kant van het graafschap wordt de South Kerry Greenway aangelegd. Als deze klaar is, zal het 32 km lange kustpad van Glenbeigh naar Reenard lopen.

Terug in Fenit genieten we van de lunch terwijl we uitkijken over het ongerepte uitzicht van het café over de baai.

Het middelpunt is de witgekalkte top van de vuurtoren van Fenit, die al meer dan 170 jaar passerende schepen de weg wijst vanaf Little Samphire Island.

Dichter bij de kust dobbert een dappere groep zeezwemmers tussen de Atlantische golven - elk met een uitdrukking van bibberende tevredenheid die hoort bij het ervaren van de ongetemde natuur.

Ons driedaagse bezoek aan Tralee komt in de aanloop naar Halloween en Kerry loopt voorop in een toeristische campagne om Ierland wereldwijd bekend te maken als de thuishaven van een festival dat zijn wortels heeft in de oude Keltische traditie.

Volgens de Ierse folklore verschijnt de Godin van de Winter (An Cailleach) in deze tijd van het jaar om het einde van de oogst en het begin van de winter aan te geven.

Kerry is nu gastheer van het jaarlijkse festival Samhain Chiarraí (Kerry Halloween), met een vol programma van activiteiten en evenementen verspreid over het hele graafschap, verspreid over drie weken.

Het aanbod omvat lessen lantaarns maken in het theater en kunstencentrum Siamsa Tíre in Tralee, en daar brengen we de middag door met het maken van bakens van wilgenstokken en knutselpapier onder het toeziend oog van de plaatselijke modelbouwer Phillip McSweeney.

De lessen zorgen ervoor dat er genoeg lantaarns zijn die de weg verlichten voor de kleurrijke Samhain-processies die tijdens het festival in heel Kerry worden gehouden.

Terug in onze kamer in het Manor West Hotel heerst er weer chaos als de kinderen aanspraak maken op het gewaardeerde bovenste bed. Rose heeft de overhand - haar limpetachtige greep blijkt doorslaggevend.

De stapelbedkamer is kenmerkend voor een hotel dat zeer geschikt is voor gezinnen met jonge kinderen.

Dat geldt ook voor het entertainment dat elke avond wordt opgevoerd. Komediegoochelaar Steve Mills is een echte hit voor onze drie, vooral voor George, die zijn vaardigheden om ballondieren te maken tot het uiterste test door te vragen om een roze varken.

Ik heb de volgende ochtend behoefte aan wat van Steve's tomeloze energie, als ik bij de startlijn van de Tralee Halve Marathon sta te twijfelen over mijn beslissing om laat in te schrijven.

Uiteindelijk lukt het me om alle 21 kilometer af te leggen en ik word over de verregende finishlijn toegejuicht door Kerri en de kinderen, die even vochtig als enthousiast zijn.

Credits: PA;

Ondanks de pijnlijke benen was het een prachtige manier om Tralee en de omgeving in me op te nemen, vooral het afsluitende stuk bergafwaarts dat wordt omlijst door de baai en de bergen.

Na wat hersteltijd in het hotel - de kinderen gunden me maar 10 minuten om in de jacuzzi te baden - gaan we naar het Kerry County Museum (volwassenen €5, kinderen gratis).

Bij aankomst maakt George zich weinig zorgen over mijn gevoelige hamstrings als hij me slaat met een speelzwaard van de middeleeuwse tentoonstelling.

Nadat Rose en Martha tunieken hebben aangetrokken om hun eigen gevechtsscène op te voeren, steken ze alle drie hun energie in het graven naar plastic botten in de interactieve archeologische ervaring.

Het is een leuke middag in een museum dat de rijke geschiedenis van Kerry presenteert op een manier die toegankelijk is voor zowel kinderen als volwassenen.

Onze reis eindigt de volgende ochtend in het Tralee Bay Wetlands eco- en activiteitenpark, waar een griezelige Halloween speurtocht wordt gehouden (rondleidingen in het park kosten €4 voor volwassenen, kinderen gratis).

Het park is ook de thuisbasis van het Lakeside Wetlands Café - een juweeltje van een restaurant waar bezoekers kunnen bijtanken voordat ze hun verkenningstocht beginnen.

Onze verkenningstocht bestaat uit een hectische zoektocht naar aanwijzingen over de verblijfplaats van een onfortuinlijke plaatselijke boer die gevangen is genomen door een reuzenspin.

Het is een mysterieus spoor dat eindigt op de top van de 20 meter hoge uitkijktoren van het park, waar we de arme, vermiste boer vinden, bewegingsloos en omhuld door spinnenwebben.

Hij had duidelijk niet genoten van zijn Halloween in het Koninkrijk. In tegenstelling tot ons, die een absoluut feest hadden.