De investeringscontracten die in Sines zijn getekend, voor een bedrag van meer dan drie miljard euro, behoren duidelijk tot deze categorie. Het zijn niet alleen meer goedgekeurde projecten. Dit zijn duidelijke tekenen dat Portugal definitief is toegetreden tot de grote Europese industriële en energiecycli.

De zes projecten die nu zijn goedgekeurd vertegenwoordigen een totale investering van 3,077 miljard euro, met overheidspremies van ongeveer 700 miljoen, en zullen meer dan 2300 nieuwe banen opleveren, waaronder veel hooggekwalificeerde. Maar wat hier echt van belang is, is de aard van deze investeringen en het profiel van de betrokken bedrijven. We hebben het over elektrische mobiliteit, gezondheid, de chemische en petrochemische industrie, agrovoeding en strategische mijnbouw. Dat wil zeggen, sectoren waar concurrentievermogen, industriële autonomie en geopolitieke positionering de komende decennia worden bepaald.

Het is geen toeval dat twee van deze weddenschappen gebaseerd zullen zijn op Sines. CALB, een van de grote wereldnamen in de productie van batterijen voor elektrische mobiliteit, en Topsoe Battery Materials, verbonden aan geavanceerde technologieën voor kritieke materialen, hebben Portugal gekozen om grootschalige industriële projecten te ontwikkelen. Deze bedrijven zijn niet alleen op zoek naar stimuleringsmaatregelen. Ze zijn op zoek naar concurrerende energie, toegang tot infrastructuur, stabiliteit van de regelgeving, aansluiting op strategische havens en nabijheid van Europese waardeketens. Sines biedt dit alles en begint zich te doen gelden als een echt industrieel en energiecentrum op continentale schaal.

Maar daar houdt de kaart niet op. Projecten zoals die van Savannah Lithium, gekoppeld aan de valorisatie van kritieke minerale bronnen, of ALB en Everbio, laten zien dat Portugal investeringen aantrekt langs de hele waardeketen, van winning en verwerking tot industrie en innovatie. United PetFood en Lift One versterken ook de agro-industriële en productieve dimensie, wat bewijst dat deze investeringscyclus niet alleen technologisch is, maar transversaal naar de reële economie.

Het is ook relevant om op te merken dat vier van deze projecten voortvloeien uit het stimuleringssysteem voor investeringen in strategische sectoren. Dit toont een verandering in aanpak: minder spreiding, meer focus op ankerprojecten, met schaal, impact en het vermogen om domino-effecten te genereren. Het gaat niet alleen om het creëren van banen, maar ook om het creëren van industriële ecosystemen die talent, leveranciers, engineering en innovatiecentra kunnen aantrekken.

De cijfers van AICEP in 2025 helpen om dit moment in te kaderen. Alleen al in het afgelopen jaar bedroegen de investeringsprojecten die het agentschap controleerde in totaal 3,58 miljard euro en meer dan 6.600 nieuwe banen. Dit is geen geïsoleerde piek. Het is een trend.

Naar mijn mening kijkt de wereld duidelijk anders naar Portugal. Niet langer als een perifere markt, maar als een platform voor industriële uitvoering in een Europese context die steeds meer onder druk komt te staan door kwesties als energiesoevereiniteit, toeleveringsketens en klimaatverandering. Portugese bedrijven, besluitvormers en investeerders zouden hier goed nota van moeten nemen.

Dit is het moment voor ambitie. Portugal wordt gekozen. Nu moet hij bewijzen dat hij weet hoe hij deze nieuwe cyclus moet leiden.