Verschillende parlementsleden in Westminster dringen er bij de Britse regering op aan om opnieuw met de Europese Unie te onderhandelen over deze regel, omdat de beperking de mobiliteit van zowel burgers als bedrijven aanzienlijk belemmert.

Dit debat is van bijzonder belang voor Portugal, aangezien het land een primaire bestemming blijft voor de Britse gemeenschap, zowel voor uitgebreid toerisme als voor investeringen in tweede huizen, vooral in de regio's Algarve en Lissabon.

Op dit moment mogen houders van een Brits paspoort slechts 90 dagen per periode van zes maanden in het Schengengebied verblijven. Deze beperking heeft huiseigenaren en gepensioneerden gedwongen om hun verblijf in Portugal aanzienlijk te verkorten.

De economische gevolgen van deze maatregel in Portugal zijn vooral duidelijk in de vastgoedsector en het wintertoerisme, die beide sterk afhankelijk zijn van Britse seizoensbewoners. Vóór Brexit konden deze mensen zich vrij verplaatsen; momenteel is de enige legale optie voor degenen die de limiet van drie maanden willen overschrijden het verkrijgen van een verblijfs- of langetermijnvisum, zoals het D7-visum.

De kwestie is nog urgenter geworden door de op handen zijnde implementatie van het Entry/Exit System (EES) van de Europese Unie, dat de verblijfsduur van niet-EU-burgers digitaal en automatisch zal bijhouden. Dit systeem zal het vrijwel onmogelijk maken om overschrijdingen van de toegestane verblijfsduur te ontdekken en zal overtreders aanzienlijke boetes en een toegangsverbod tot het Schengengebied van maximaal 3 jaar opleggen.

Voor Portugese reizigers en nationale bedrijven die in het Verenigd Koninkrijk actief zijn, zou deze regelwijziging kunnen betekenen dat de commerciële en professionele relaties soepeler verlopen.

Britse parlementsleden, waaronder Helen Morgan en Mary Foy, benadrukken dat de beperking niet alleen gevolgen heeft voor gepensioneerden, maar ook voor professionals en exportgerichte bedrijven die vaak tussen de twee regio's moeten reizen.

Hoewel een unilaterale verandering door het Verenigd Koninkrijk niet haalbaar is, omdat de 90-dagenregel een standaardregel van de Europese Unie is voor derde landen, zou een onderhandelde uitzondering voor Britse burgers onmiddellijke gevolgen kunnen hebben voor de Portugese economie.

Een dergelijke uitzondering zou bijvoorbeeld duizenden Britten in staat stellen om een consistent consumptiepatroon te handhaven, aangezien de huidige regel hen dwingt om hun Portugese verblijfplaats halverwege het seizoen te verlaten, waardoor gaten ontstaan in de lokale handel en gemeenschapsdiensten.