Dat is wat ik vandaag zie als ik naar Portugal, Europa en Mercosur kijk. We hebben niet alleen te maken met positieve signalen van de Portugese economie, we hebben te maken met iets relevanters, een stille herpositionering in een wereld die snel verandert.

Portugal gaat 2026 in met solide basisparameters. Groei boven het Europese gemiddelde, lage werkloosheid, dalende schulden en een economie die interessante veerkracht heeft getoond in een steeds instabielere internationale context. Het sterke toerisme, de uitvoering van het RRP en de binnenlandse consumptie hebben dit momentum ondersteund. Maar het belangrijkste is niet de groei zelf. Dit is wat het ons in staat stelt om de volgende stap te zetten.

We leven in een fase waarin geopolitiek weer centraal staat in de economie. Europa wil zijn afhankelijkheid verminderen, de toegang tot kritieke grondstoffen verzekeren en zijn energiezekerheid versterken. En het is op dit punt dat Mercosur een duidelijk strategisch belang krijgt. Brazilië en Argentinië bieden precies wat Europa nodig heeft om zijn energie- en industriële overgang te ondersteunen. Lithium, gas, olie, zeldzame aardmetalen en potentieel voor groene waterstof. We hebben het hier niet over marginale mogelijkheden, maar over de basis van de economie van de toekomst.

Portugal heeft door zijn geschiedenis en zijn natuurlijke banden met deze markten een unieke positie binnen Europa. We zijn niet het grootste land, noch het meest geïndustrialiseerde, maar we hebben iets dat weinigen hebben. Het vermogen om te verbinden. Cultureel, economisch en zelfs politiek. We kunnen werken als een brug tussen de twee blokken die elkaar steeds meer nodig zullen hebben.

Tegelijkertijd is er een factor die deze positionering verder versterkt. Energie. Portugal heeft zich doen gelden als een van de Europese landen met de meeste hernieuwbare energie. Dit is niet alleen een prestatie op milieugebied. Het is een economisch en strategisch voordeel. Het vermindert de externe afhankelijkheid, stabiliseert de kosten en maakt het land aantrekkelijker voor investeringen. In een tijd waarin Europa op zoek is naar energiezekerheid en Mercosur hulpbronnen biedt, kan Portugal zich in het centrum van deze nieuwe vergelijking positioneren.

En dan is er nog de industrie, die vaak wordt vergeten in dit soort analyses. De schoenensector is een goed voorbeeld. Portugal is niet langer alleen een productieland, maar een productieland met toegevoegde waarde. Kwaliteit, flexibiliteit, knowhow en de nabijheid van de Europese markt zorgen ervoor dat internationale merken ervoor kiezen om hier te produceren. Dit model kan worden gekopieerd naar andere gebieden. Portugal kan niet alleen produceren, maar ook complexere waardeketens integreren door markten, hulpbronnen en kennis met elkaar te verbinden.

Maar er is een essentieel punt dat niet kan worden genegeerd. De huidige groei is niet volledig structureel. De RRP heeft een aanzienlijk gewicht en aan deze cyclus komt een einde. Wanneer dat gebeurt, begint de echte test. Productiviteit, efficiëntie, de arbeidsmarkt en het vermogen om uit te voeren worden bepalende factoren. De positie bestaat, maar ze moet worden behouden.

De overeenkomst tussen de Europese Unie en Mercosur, zelfs met geleidelijke effecten, versterkt deze lezing. Het is niet zomaar een handelsovereenkomst; het is een strategisch signaal. Europa wil diversifiëren en nieuwe relaties opbouwen. En dit opent ruimte voor landen die deze verbindingen efficiënt kunnen bemiddelen.

Portugal kan een van deze landen zijn.

Het heeft stabiliteit, het heeft internationale geloofwaardigheid, het heeft talent en het heeft een unieke positie die voortkomt uit zijn geschiedenis. Het is niet alleen een kwestie van geografie; het is een kwestie van identiteit. Weten hoe je moet opereren tussen verschillende realiteiten en dit omzetten in een economisch voordeel.

Uiteindelijk is wat dit nieuws ons laat zien niet alleen een goed moment voor de Portugese economie. Ze laten een zeldzame kans zien. De mogelijkheid dat Portugal niet langer als perifeer wordt gezien en een meer centrale rol gaat spelen in een nieuwe wereldwijde economische organisatie.

De vraag is niet of het land goed gepositioneerd is.

De vraag is of hij zal profiteren van deze positionering.