Voordat we hierheen verhuisden, beschouwen we onszelf als bevoorrecht dat we 12 pensioenjaren in Afrika hebben doorgebracht. Eerst gingen we met AIM naar de Keniaanse bush om fase 1 van de eerste middelbare school voor de Oost-Pokot-stam af te ronden. Tegelijkertijd werden in alle lokale kerken succesvolle alfabetiserings- en evangelisatieprogramma's opgezet voor de ongeschoolde lokale bevolking. Verder naar het noorden, in de Chalbi-woestijn, ging Roger samen met een collega water aanleggen vanuit een bron op de berg Kulal, om het leven van nomadische herders te ondersteunen. Er ontstond een dorp rond het water en de jongens bouwden een kerk, een pastoriewoning met tuin in de woestijn en een landingsbaan, waardoor medische klinieken naar deze afgelegen plek kunnen vliegen. Stromen in de woestijn... het water stroomt nog steeds, 20 jaar later en de kerk bloeit...

Van daaruit sloten we ons aan bij Flying Mission in Botswana. Midden in de aidspandemie bouwde Roger een kinderdagverblijf voor weeskinderen in het dorp waar we woonden. Ik werkte samen met jongeren van het plaatselijke beroepsopleidingscentrum in hetzelfde dorp en gebruikte het gebouw van het kinderdagverblijf voor een wekelijkse jongerenbijeenkomst met spelletjes, eten en vooral evangelielessen en getuigenissen, bijgestaan door de voorganger van Flying Mission, pastor Nwako. We gebruikten de Jezusfilm in de plaatselijke taal om de boodschappen kracht bij te zetten. 2 studenten van Church in the Barn in Penrith kwamen 3 maanden lang om samen met ons de liefde van God aan de jongeren en kinderen te laten zien. In die tijd zette Roger ook een kantorencomplex op voor Flying Mission in Gabarone.

Binnen een paar maanden begonnen we met nieuw werk in Zambia. Roger, als projectmanager, reed ons erheen, samen met een pas weduwe geworden vrouw uit onze thuisgemeente in Testwood, Zuid-Engeland. We werkten 3 om van een boerderij een thuis te maken voor de eerste piloot die daar gestationeerd zou worden; ook maakten we het land schoon, activeerden we diensten en maakten we een startbaan en eenvoudige hangar operationeel voor zendingsvluchten in dat zeer landelijke land. In 2006 verhuisden we definitief naar Zambia en ontwikkelden we dat stuk grond verder en richtten we start- en landingsbanen en huisvesting in op andere missielocaties in het land. Het was opwindend om missies, ziekenhuizen, weeshuizen en bijbelcolleges snel met elkaar en met Lusaka te verbinden via het vliegtuig in plaats van via de ruwe wegen. Een vlucht van 3 uur of een rit van 2 dagen in het regenseizoen? Kies jij maar! Medivacs, vervoer voor bezoekende zendingsvrijwilligers, logistieke ondersteuning, evangelisatie, natuurbehoud en nog veel meer staan op de agenda van onze piloten. Ik vond het geweldig om in de verschillende omgevingen te zijn, met lokale kinderen en vrouwen te werken om hen te helpen hun moeilijke leven te leiden met inkomstengenererende programma's en Jezus beter te leren kennen. Op de basis in Lusaka hielden we wekelijkse bijbelstudies voor de werknemers, 6 voetbalteams oefenden wekelijks ter plaatse, er was een wekelijkse kinderclub en een vrouwenbijbelstudie- en handwerkgroep, die hun producten verkochten om hun gezinnen te voeden. Er werd een Guest House opgezet in de oorspronkelijke boerderij, waar bezoekers eenvoudige maar comfortabele accommodatie en maaltijden kregen. Vrijwilligersteams uit het Westen genieten nog steeds van de Zambiaanse gastvrijheid.

Dankzij WhatsApp blijven we in contact met vrienden op al deze locaties en blijven we in hen investeren in gebed en praktisch advies, en faciliteren we financiële steun als we dat kunnen. Als je meer wilt weten of betrokken wilt raken, vertellen we graag meer over onze vrienden. Bedankt dat je de tijd neemt om hier over hen te lezen.

Sally & Roger