Verscholen op slechts een korte wandeling van de bruisende tuin van Príncipe Real, is de Igreja de São Mamede een gematerialiseerd bewijs van overleving en gemeenschapsgeloof. De parochie zelf is een van de oudste van Lissabon. Het dateert uit de 12e eeuw. De verwoestende aardbeving van 1755 legde de oorspronkelijke tempel volledig met de grond gelijk, waardoor de congregatie gedwongen werd naar het westen te verhuizen, naar deze heuvel. De bouw van de nieuwe kerk begon in 1782, maar door een reeks financiële problemen werd de kerk pas in 1861 officieel ingewijd.

Daar hield de tragedie echter niet op. In mei 1921 werd het gebouw getroffen door een catastrofale brand die het interieur volledig verwoestte. De kerk werd snel herbouwd en heropend in 1924. De huidige kerk heeft een verrassend bescheiden gevel die naadloos overgaat in de straat en een verbluffend helder interieur verbergt. Binnen kunnen bezoekers de beroemde Portugese azulejos bekijken. Prachtige blauw-witte tegeltableaus uit 1930 die het leven van Sint Mamede uitbeelden. Het blijft een prachtig, sereen stukje veerkracht in een van de meest chique en trendy wijken van Lissabon.