Het onderzoek, uitgevoerd door adviesbureau en zorgverzekeringsspecialist William Russell, bracht het integratieklimaat in tientallen regio’s in 2026 in kaart. In het eindrapport kreeg Portugal een totaalscore van 7,47 op 10, gebaseerd op de balans tussen de wettelijke toegang tot de arbeidsmarkt en de opnamecapaciteit van de nationale arbeidsmarkt.

Buitenlandse bevolking in Portugal

Volgens de macro-economische en demografische indicatoren die in het onderzoek zijn verzameld, maakt de migrantenbevolking momenteel 10,80% van de totale bevolking van Portugal uit. Onder deze groep buitenlandse burgers bedroeg de arbeidsparticipatie maar liefst 76,50%, een cijfer dat het adviesbureau beschouwt als een sterk teken van actieve deelname aan de lokale economie en financiële autonomie in de eerste maanden na de verhuizing.

Score voor visumtoegankelijkheid

Een andere pijler die het land in de wereldwijde "Top 10" katapulteerde, was de score voor visumtoegankelijkheid, vastgesteld op 93 punten op een schaal van 100, wat wijst op een laag aantal bureaucratische toegangsbarrières voor een breed scala aan nationaliteiten.

Internationale ranglijst

De top van de internationale ranglijst wordt aangevoerd door IJsland, dat de eerste plaats veroverde dankzij een arbeidsparticipatie van 84,2% onder in het buitenland geboren burgers, in combinatie met uitzonderlijke indexcijfers voor openbare veiligheid en een zeer hoge mate van tevredenheid onder expats.

Luxemburg komt op de tweede plaats, dankzij de hoogste internationaliseringsgraad in de index, waarbij migranten meer dan de helft van de burgermaatschappij vertegenwoordigen (51,2%). Nieuw-Zeeland sluit het podium af op de derde plaats wereldwijd, alleen benadeeld door een restrictiever en selectiever visumbeleid (61 op 100), ondanks het feit dat het een arbeidsmarktintegratiegraad van 82,3% garandeert voor degenen die erin slagen zich in het land te vestigen.

William Cooper, directeur van William Russell, waarschuwt in het rapport dat een van de grootste fouten die mensen maken die besluiten naar een ander land te verhuizen, is te veronderstellen dat de toeristische populariteit van een bestemming een soepele overgang garandeert. Hij benadrukt dat een echt welkom veel verder gaat dan de eerste vriendelijkheid of het landschap, en wordt gemeten aan de hand van de toegankelijkheid van de gezondheidszorg, financiële stabiliteit, de houding van het publiek ten opzichte van immigratie en het vermogen van de buitenlandse burger om zich een volwaardig lid van de samenleving te voelen, en niet slechts een voorbijgaande bezoeker.