Degenen die op de legale kampeerplaatsen in de Algarve wonen, zeiden dat ze zich veiliger voelen en één ding gemeen hebben: "Kamperen voelt als thuis en we hebben alle condities om goed te leven".

Als we aankomen op Camping de Canelas in Armação de Pêra worden we met een glimlach verwelkomd door Eduard Bolsius, die ons naar de koffieshop van de camping brengt. We vinden de plek waar hij elke ochtend zijn "bica cheia" (vol kopje expresso) gaat drinken en televisie kijkt terwijl hij een beetje Portugees leert met behulp van ondertiteling.

Bolsius komt uit Nederland en kent al een beetje Portugees. Na een maand les en 18 jaar wonen op Portugees grondgebied met zijn vrouw Jolein, minstens 6 maanden per jaar, is hij meer dan gewend aan de Portugese cultuur. Hoewel hij het ontkent, mengt hij al wel Portugees met Engels en kan hij af en toe gesprekken voeren met zijn buren en de leden van het Canelas-team die hem al zo'n 18 jaar kennen.

Als we bij de coffeeshop aankomen, begroet Bolsius elke persoon die hij passeert met een glimlach. Hij is al bij iedereen bekend. Eduard Bolsius begint te vertellen hoe hij zich door de hele gemeenschap - Portugezen, buitenlanders en ook het personeel, ook buiten de camping - welkom en omarmd voelt.

"Meneer Fernando", de eigenaar van de camping Canelas, staat ook de mensen nabij en brengt hen altijd op de hoogte van de nieuwe COVID-19-regels. "We hebben alle informatie die we nodig hebben, we voelen ons veilig", zei Eduard Bolsius.

Toen we zijn caravan bezochten, beseften we dat zijn werkelijkheid veel beter was dan we ons hadden kunnen voorstellen. De caravan had een ruimte die er aan vastzat als woonkamer en buiten was er een tuin en een klein erf. Het was warm binnen, erg warm voor een koude dag, en comfortabel.

Eduard heeft een zeer actief leven, hij speelt golf, loopt veel en fietst. Met zijn 76 jaar heeft Eduard slechts 75 procent van zijn longcapaciteit als gevolg van longkanker, maar hij benadrukt hoe gelukkig hij is in de Algarve: "Mijn leven hier is golfen, wandelen, fietsen, zwemmen en ik lees veel - ik ben blij dat ik hier ben", zei hij.

Hetzelfde kan gezegd worden van David en Lesley Jones uit Wales, een ander echtpaar dat ook 6 maanden per jaar, sinds 2013, in de Algarve op Alvor Camping woont. De routine van David Jones: "Ik loop 's morgens 6 of 7 km nadat ik Lesley 'Darling, what do you want to do today? vraag", zei hij.

David en Lesley Jones kiezen voor kamperen omdat ze graag actief zijn en verlaten de kampeerplaats om af en toe te gaan winkelen omdat het "goedkoper" is. Dat hoeven ze echter niet elke dag te doen. Ze hebben alles op de kampeerplaats, inclusief een minimarkt, zwembad, masseuse en manicure. Ook is de camping enorm groot, zodat ze kunnen wandelen in het park.

De vraag rijst - krijg je dezelfde voorwaarden als je kiest voor illegaal kamperen? Eduard zegt nee. "Dit is meteen duidelijk, want de legale campings hebben alles wat we nodig hebben, maar het kost geld. Illegaal kamperen heeft geen enkele vorm van organisatie en haalt mensen weg van waar ze zouden moeten kamperen", zegt hij. De hygiëne is tegenwoordig meer dan ooit een belangrijk punt om te benadrukken: "Ze maken alles drie keer per dag schoon, op de legale campings, en dat is goed", vindt hij. Hij voegde eraan toe: "In maart en april hebben ze de badkamers gesloten, maar wij hebben er een in onze caravan, dus er was geen probleem".

Wat betreft de veiligheid benadrukken de twee koppels het goede gedrag van de Portugezen, die een veilige afstand bewaren en de veiligheidsregels respecteren. Ze voelen zich hier veiliger dan in hun thuisland - minder besmet en over het algemeen een beter gedrag.

Hoewel de ervaring met legaal kamperen in de Algarve over het algemeen zeer positief is, zijn er natuurlijk ook enkele schaduwzijden.

Het enige negatieve punt dat Eduard Bolsius benadrukte is het gebrek aan privacy, maar "we leren er mee om te gaan", verzekerde hij. Het sociale contact, de prettige omgeving en het gevoel thuis te zijn compenseert dit, "daarom gaan we niet naar hotels en appartementen".

David en Lesley Jones konden maar één nadeel vinden: "Het is erg ver van huis", zeiden ze.