Joana Geffroy jest kuratorką tej wystawy, towarzysząc uczestnikom w ich artystycznym procesie tworzenia. Mówi, że jest to jak "powrót do ziemi, która nie jest fizyczna". Wystawa jest wynikiem zbiorowego procesu, w tym tygodniowej rezydencji artystycznej z młodymi osobami poszukującymi ochrony międzynarodowej. Wystawa obejmuje pejzaże dźwiękowe, rysunki, obrazy i rzeźby. A także obrazy z wyobraźni tych, którzy wzięli udział w tym procesie.

Wystawa ta służy jako platforma dla młodych osób do ponownego zdefiniowania siebie i przepisania narracji, pozwalając im na zabranie głosu i dając światu nowe perspektywy i sposoby postrzegania rzeczywistości.