Ich życie jest kształtowane przez rytm pracy, ciężar rozłąki i drobne rutyny, które trzymają wszystko razem.

Oboje są rybakami, przywiązanymi do tego samego odcinka morza, nawet jeśli konflikt ich rozdziela. Film rozgrywa się na przestrzeni roku, pozostając blisko zwyczajności: naprawiania sieci, długich milczeń, powrotu na brzeg. Nie ma tu narracji, która popychałaby widza w kierunku znaczenia; codzienna praca mówi sama za siebie.

Wyreżyserowany przez Bisana Owdę film został pokazany podczas otwarcia Tygodnia Filmowego Algarve w ramach programu Międzynarodowego Festiwalu Filmów Społecznych Monstrare.

Free Fish się nie tłumaczy. Zamiast tego prosi o uwagę. Znaczenie buduje się powoli poprzez powtarzanie i ciszę, niesione przez stałą obecność morza. To rodzaj filmu, który pozostaje z tobą nie dlatego, że mówi ci, co masz czuć, ale dlatego, że daje ci miejsce na siedzenie z tym, co zobaczyłeś, długo po jego zakończeniu.