Bazylika da Estrela to znacznie więcej niż kamienne arcydzieło; to zmaterializowany pomnik oddania matki i ambicji królowej. Królowa Maria I, pierwsza niekwestionowana królowa Portugalii, obiecała zbudować to sanktuarium, jeśli otrzyma męskiego następcę tronu. Po narodzinach José, księcia Brazylii, budowa rozpoczęła się w 1779 roku. To naprawdę fascynujące, że był to pierwszy duży kościół zbudowany w Lizbonie po niszczycielskim trzęsieniu ziemi w 1755 roku, sygnalizujący okres odrodzenia architektury i królewskiej odporności.

Niestety, książę zmarł na ospę przed ukończeniem bazyliki w 1790 roku, nadając jej wielkim salom poczucie "saudade". Obecnie spoczywa tu sama królowa, co czyni ją jedynym królewskim panteonem dynastii Braganza znajdującym się poza klasztorem. Od skomplikowanej szopki po rozległe, wielokolorowe marmurowe wnętrze, każdy szczegół szepcze historie XVIII-wiecznego dworu. Stanie w jego świetlistych murach jest kontemplacją kruchego skrzyżowania królewskiej władzy i ludzkiego smutku. Pozostaje on istotnym rozdziałem w historii Lizbony. Stał się prawdziwym punktem orientacyjnym tego obszaru.