Historia królowej Marii I, pierwszej niekwestionowanej królowej, która rządziła Portugalią, to zmaterializowana epopeja poświęcenia, ekspansji kulturowej i pionierskiego przywództwa. Wstępując na tron w 1777 r., została zapamiętana w swojej ojczyźnie jako Maria a Piedosa ("Maria Pobożna") ze względu na jej głęboką wiarę i głębokie zaangażowanie w działalność charytatywną. Jej najbardziej spektakularnym dziedzictwem w Lizbonie jest wspaniała Basílica da Estrela, wielkie wapienne sanktuarium, które zbudowała, aby wypełnić święty ślub po urodzeniu syna. Jej szczątki są również pochowane tutaj, w grobowcu, który naprawdę zachęca do zastanowienia się nad życiem i śmiercią.

Panowanie Marii charakteryzowało się znacznym postępem, w tym założeniem Królewskiej Akademii Nauk i rozwojem handlu w całym imperium. Wprowadziła łagodniejszy, bardziej życzliwy styl rządzenia narodem, zdobywając szacunek swoich poddanych. Po rewolucji francuskiej siły Napoleona zbliżyły się do Portugalii. Od 1807 r. przejęła obowiązki królewskie w Brazylii i zabrała ze sobą w podróż dwór królewski.