De tempel, waarover weinig bekend is, dateert uit de 1e tot 4e eeuw na Christus en was geïntegreerd in het Romeinse forum van het oude Ossónoba, het economische, politieke en sociale centrum van de stad, aldus Felix Teichner van de Universiteit van Marburg.

Volgens de onderzoeker bevestigen onderzoeken die eerder deze week zijn uitgevoerd in Largo da Sé - als onderdeel van een project waarbij de universiteiten van Marburg en de Algarve betrokken zijn - de locatie die eerder werd gesuggereerd door archeologen die daar halverwege de vorige eeuw opgravingen deden, gedocumenteerd in foto's.

"[Wat werd ontdekt] is de hoek van de tempel. En het is zichtbaar op oude foto's. In mijn jeugd werkte ik in Évora, voor de Tempel van Diana, en deze is hetzelfde. We hebben daar het podium en de trappen," zei hij en benadrukte dat nieuwe technologieën "sneller zijn dan opgravingen en niets vernietigen."

De onderzoeken, uitgevoerd in samenwerking met het gemeentemuseum van Faro, maken gebruik van geofysische apparatuur, namelijk grondradar, gebaseerd op het zenden en ontvangen van elektromagnetische golven in de ondergrond waar het Romeinse gebouw begraven ligt.

Door de intensiteit van de breking van deze golven door de begraven structuren te meten, krijgen we een tekening van hoe het gebouw eruitzag, waarvan de basis relatief goed bewaard is gebleven, met het oog op het definiëren van het plan van de tempel, waarvan de gevel, net als de kathedraal, uitkeek op de Ria Formosa en de haven van Ossónoba.

Zo hadden mensen die over zee aankwamen snel toegang tot het oude Romeinse stadsplein en de tempel, een gebruikelijke praktijk in havensteden, waar het centrale plein zich vlakbij de haven bevond.

"Dit is weer een klein fragment in de grotere puzzel van de stadsarcheologie van Faro," zegt Felix Teichner, die benadrukt dat voor de interpretatie van de resultaten een geofysicus nodig is, omdat archeologen dat vaak niet kunnen.

Toen Nuno Teixeira, archeoloog van het gemeentemuseum van Faro, werd gevraagd naar de mogelijke toekomst van de vindplaats, benadrukte hij dat het doel voorlopig is om de structuren in kaart te brengen, aangezien elke mogelijke opgraving moet worden voorafgegaan door een museaal project.

Maria João Valente, assistent-professor aan de Faculteit Menswetenschappen en Sociale Wetenschappen van de Universiteit van Algarve(Ualg) en zoöarcheoloog, stelt ook dat het op dit moment belangrijker is om te weten wat er is dan om de site op te graven, omdat diepe opgravingen in een stedelijke omgeving "erg ingewikkeld en duur zijn en een enorme verstoring van de bevolking met zich meebrengen".

De directeur van het gemeentemuseum van Faro, Marco Lopes, twijfelt er niet aan dat het zonder de samenwerking tussen de twee universiteiten niet mogelijk zou zijn geweest om dit soort ondergrondse exploratie uit te voeren, aangezien de Universiteit van Marburg de geofysische apparatuur levert.

"We konden niet anders dan vanaf het begin profiteren van [het partnerschap] vanuit het perspectief van kennis en de interpretatie van de stad in archeologische en erfgoedtermen," zei ze, overwegende dat deze studies helpen bij het aanvullen van "de visie op de stedelijke organisatie van de Romeinse stad".

Het project, dat loopt tot 2026, wordt gefinancierd door de Stichting voor Wetenschap en Technologie (FCT) en de Duitse DAAD.