Krótka linia domów i kaplica znajdują się na skraju cypla, patrząc przez ujście rzeki w kierunku Hiszpanii. Skala ma tu znaczenie. Nic nie rozszerza się na zewnątrz. Wszystko utrzymuje swoją pozycję.

Wioska rozwijała się raczej wokół obrony niż handlu czy populacji. Jej wzniesienie pozwalało na monitorowanie ruchu na wodzie na długo przed tym, jak turystyka dotarła do tego wybrzeża. Kamienne mury, otwarte widoki i proste struktury odzwierciedlają ten pierwotny cel.

Dziś miejsce to sprawia wrażenie spokojnego, choć jego rola była niegdyś wymagająca. Rybacy przeprawiają się przez wodę. Spacerowicze zatrzymują się wzdłuż krawędzi. Kaplica pozostaje w centrum, zarówno fizycznie, jak i społecznie, wyznaczając czas bardziej niż ceremonię.

Cacela Velha nie domaga się uwagi. Pozostaje tam, gdzie jest, ukształtowana przez geografię, historię i powściągliwość.