Maar ik vraag me af hoeveel van ons dit mooie seizoen gebruiken om onszelf iets te geven wat we ook zo graag aan anderen geven? Het geschenk van een nieuwe start.

Ik sprak onlangs met een vriendin die iets zei dat me echt bijbleef. Ze zei: "Ik zou nooit tegen een ander praten zoals ik tegen mezelf praat." En ik dacht, hoe waar is dat voor zo velen van ons. We zijn er zo snel bij om een vriend die het moeilijk heeft te troosten, om hem te vertellen dat zijn fouten hem niet definiëren, dat hij liefde en geluk waard is. Maar als het op onszelf aankomt, kunnen we absoluut genadeloos zijn.

Bagage die we met ons meedragen

We dragen onze oude verhalen met ons mee als zware bagage. "Ik ben niet goed genoeg", "Ik verknal altijd dingen", "Ik verdien geen goede dingen". We slepen deze verhalen overal mee naartoe, vaak beseffen we niet eens hoeveel gewicht we met ons meedragen. En het trieste is dat we ze vaak al zo lang met ons meedragen dat we ons niet eens meer afvragen of ze wel waar zijn. We accepteren ze gewoon als feit, alsof ze in steen geschreven staan, alsof ze niet veranderd kunnen worden.

Maar ze kunnen veranderd worden. Dat is het hele punt.

Pasen herinnert ons eraan dat opstanding mogelijk is. Dat wat dood en af voelt, weer tot bloei kan komen. Het is nooit te laat voor vernieuwing. Het Paasverhaal is niet zomaar iets dat tweeduizend jaar geleden gebeurde. Het is een uitnodiging aan ieder van ons om te geloven dat, hoe donker de dingen ook zijn geweest, een nieuwe dageraad altijd mogelijk is.

Het verhaal van Pasen is uiteindelijk een verhaal van radicale, onvoorwaardelijke liefde. Een liefde die al onze fouten en tekortkomingen ziet en zegt: "Je bent het nog steeds waard. Er wordt nog steeds van je gehouden. Je bent nog steeds belangrijk. En als we echt in die liefde geloven, dan is dit misschien het seizoen om die liefde eindelijk naar binnen te keren en onszelf dezelfde barmhartigheid aan te bieden die we zo graag aan alle anderen geven.

Zelfcompassie is geen zelfverwennerij. Het is niet het maken van excuses of laat jezelf uit de haak. Het is gewoon kiezen om jezelf te behandelen met dezelfde vriendelijkheid die je zou bieden iemand die je diep zorg over. Het is zeggen: ik ben menselijk, ik heb geworsteld, ik heb fouten gemaakt en ik verdien nog steeds genade. De auteur Kristin Neff, die een groot deel van haar carrière heeft besteed aan het bestuderen van zelfcompassie, beschrijft het als drie eenvoudige dingen. Lief zijn voor jezelf in plaats van hard oordelen. Erkennen dat lijden en strijd deel uitmaken van de gedeelde menselijke ervaring. En jezelf toestaan om met pijnlijke gevoelens te zitten in plaats van ze weg te duwen. Het klinkt zo eenvoudig en toch is het voor zo velen van ons het moeilijkste wat er is.

Vertrouw op het proces

Ik denk aan de manier waarop de natuur zich gedraagt met Pasen. De bomen spenderen de winter niet om zichzelf te bekritiseren omdat ze hun bladeren verliezen. De narcissen verontschuldigen zich niet omdat het zo lang duurt voordat ze verschijnen. Ze vertrouwen gewoon op het proces en wanneer de tijd rijp is, komen ze tot bloei. Dat is een stille maar krachtige les voor ons allemaal.

Soms moeten we onszelf toestemming geven om een tijdje in de winter van ons leven te zijn, wetende dat de lente weer zal komen. Genezing is zelden lineair. Groei is zelden netjes.

Dus deze Pasen, naast de chocolade-eieren en de familiebijeenkomsten, wil ik je uitnodigen om jezelf het meest betekenisvolle geschenk van allemaal te geven. Toestemming om het oude verhaal los te laten, opnieuw te beginnen en op te staan.

Denk eens na over het verhaal dat je over jezelf met je meedraagt. Is het eigenlijk wel waar? Dient het jou? Of is het gewoon een oud, versleten script dat je ontgroeid bent? Want hier is de waarheid. Je bent niet je slechtste moment. Je bent niet je grootste mislukking. Je bent niet de onaardige dingen die ooit tegen je gezegd zijn, of de keren dat je niet voldeed aan wie je wilde zijn.

Je bent iemand die elk moeilijk hoofdstuk van je leven tot nu toe heeft overleefd. Elk hoofdstuk. En hier sta je dan, nog steeds, nog steeds proberend, nog steeds voor de dag komend. Dat verdient geen kritiek. Dat verdient het om gevierd te worden.

Mag je deze Pasen met dezelfde tederheid tegen jezelf spreken als je tegen een goede vriend zou doen. En moge je je herinneren dat dezelfde liefde in het hart van dit seizoen, grenzeloos, onvoorwaardelijk en eindeloos vernieuwend, ook voor jou bedoeld is.

Ik wens je een Pasen vol liefde, vernieuwing en meer zachtheid voor jezelf.

Met liefde, Sally Heart