Po pierwsze, kwestia ta dotyczy braku powiadomienia o transpozycji dyrektywy 2024/1233 w sprawie jednolitej zmiany, która wzmacnia ramy Unii Europejskiej (UE) dotyczące migracji zarobkowej poprzez ułatwienie przyjmowania i zatrzymywania pracowników z państw trzecich.

Nowe przepisy skracają termin rozpatrywania wniosków o wydanie jednego zezwolenia obejmującego pobyt i pracę do 90 dni oraz umożliwiają obywatelom spoza UE składanie wniosków zarówno z zagranicy, jak i – w przypadku posiadaczy ważnego zezwolenia na pobyt – z terytorium państw członkowskich.

Termin transpozycji upłynął 21 maja, a Portugalia ma teraz dwa miesiące na przedstawienie sprawozdania z postępów poczynionych w międzyczasie.

Dyrektywa w sprawie jednego zezwolenia wzmacnia ochronę przed wyzyskiem poprzez zagwarantowanie prawa do zmiany pracodawcy oraz poprzez wymóg monitorowania, kontroli, mechanizmów składania skarg, środków odwoławczych i sankcji.

W odniesieniu do dyrektywy 2024/1346 w sprawie warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową Portugalia powinna była do 12 czerwca zakończyć proces transpozycji do prawa krajowego przepisów zapewniających, że wszystkie kraje UE zapewniają odpowiednie i porównywalne warunki życia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową.

Dyrektywa ta zapewnia również państwom członkowskim elastyczność w zarządzaniu systemami przyjmowania osób ubiegających się o ochronę oraz wprowadza przepisy mające na celu zapobieganie i powstrzymywanie nieuprawnionych przemieszczeń wtórnych, w tym środki zmierzające do zmniejszenia dysproporcji między systemami poszczególnych państw członkowskich.

Pełna i terminowa transpozycja dyrektywy ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia pewności prawnej oraz prawidłowego funkcjonowania systemu migracyjnego i azylowego – stwierdza Komisja Europejska, która daje rządowi dwa miesiące na udzielenie odpowiedzi.