Afgelopen weekend kwam er een einde aan die cyclus. De grootste vrijhandelszone ter wereld begint eindelijk vorm te krijgen en verbindt twee economische blokken die samen ongeveer 700 miljoen consumenten vertegenwoordigen.

Het is niet zomaar een handelsovereenkomst. Het is een strategische keuze voor de lange termijn.

Terwijl sommige stemmen die vastzitten in verouderde economische modellen blijven vasthouden aan de logica van bescherming, subsidies en angst voor concurrentie, heeft de meerderheid van Europa besloten om vooruit te gaan. Tegen isolement, tegen unilateralisme, tegen de verleiding om economische grenzen te sluiten in een wereld die alleen groeit als er wordt samengewerkt.

En Portugal bevindt zich in een unieke positie binnen dit nieuwe schaakbord.

Ik schrijf al jaren over de natuurlijke rol die Portugal kan en moet spelen als Atlantisch platform tussen Europa, Zuid-Amerika en, in toenemende mate, Afrika. Deze overeenkomst zet die visie om in een operationele realiteit. Ze opent deuren, schaft tarieven af, vermindert barrières en creëert een van de grootste commerciële mogelijkheden in de recente geschiedenis van ons land.

Voor Portugese bedrijven is Mercosur niet langer slechts een verre bestemming en is het een geïntegreerde, voorspelbare en toegankelijke markt geworden. Voor Braziliaanse, Argentijnse, Paraguayaanse en Uruguayaanse bedrijven is Portugal de logische toegangspoort tot de Europese Unie. Voor de taal, voor de stabiliteit, voor de infrastructuur, voor het talent en voor ons bewezen vermogen om uit te voeren.

Dit is geen theorie. De cijfers spreken voor zich. Brussel schat dat de Europese export met 39% kan groeien wanneer de overeenkomst volledig van kracht is, wat neerkomt op bijna 50 miljard euro aan extra handel. Portugal, met zijn groeiende exportbasis en een steeds geavanceerder bedrijfsleven, is bereid om een relevant deel van deze beweging voor zijn rekening te nemen.

Dit is ook een duidelijk teken dat Europa een ander pad heeft gekozen dan de huidige houding van de Amerikaanse regering, die wordt gekenmerkt door tarieven, protectionisme en een kortetermijnvisie. De Europese Unie streeft naar integratie, schaalvergroting en het creëren van gedeelde waarde. Dit besluit zal ingrijpende gevolgen hebben voor het komende decennium.

Voor Portugal is de uitdaging nu niet alleen om de kans te grijpen, maar om zich actief en strategisch te positioneren. Regionale hoofdkantoren, besluitvormingscentra, logistieke platforms, industriële en financiële hubs aantrekken die verbonden zijn met deze nieuwe Atlantische economische corridor. De voorwaarden creëren voor meer Mercosur-bedrijven om Portugal als Europese basis te kiezen. De economische diplomatie versterken. Overeenkomsten voor zakelijke, wetenschappelijke en technologische samenwerking versnellen.

De toekomst van de wereldhandel wordt opnieuw vormgegeven. De ondertekening van de overeenkomst tussen de EU en Mercosur markeert een verandering van tijdperk. En voor het eerst sinds lange tijd bevindt Portugal zich niet in de periferie van deze verandering. Het staat er middenin.

Nu is het aan ons om te doen wat we altijd het beste hebben gedaan als we in onszelf geloven: kansen omzetten in groei, openheid in welvaart en visie in realiteit.