Traditioneel helpt vasten ons om stil te staan en na te denken over onze relatie met God en met anderen. Zoals Jezus leerde (Matteüs 6:16-18), is vasten niet om spiritueler te lijken; het gaat om nederigheid en transformatie. Vasten verandert ons, niet God.

Maar laten we dit jaar, als we nadenken over wat we moeten opgeven, niet vergeten dat "zonder" gaan voor velen geen spirituele oefening is, maar de dagelijkse realiteit. Overal in de gemeenschap worstelen gezinnen om eten op tafel te krijgen. Sommige ouders slaan maaltijden over zodat hun kinderen kunnen eten. Dat gebeurt hier, onder ons.

Jesaja herinnert ons eraan dat ware aanbidding betekent "je brood delen met de hongerigen" (Jesaja 58:7). Vasten gaat niet alleen over onthouding; het gaat over handelen. Als we vasten, proeven we een fractie van wat anderen doorstaan en dat zou ons tot mededogen moeten bewegen. Het kan ons leiden van liefdadigheid naar gerechtigheid: relaties opbouwen over scheidslijnen heen, voedselbanken steunen en werken aan een eerlijkere samenleving.

Dus geef deze vastentijd niet alleen iets op, maar geef ook iets terug. Let op de kleine zegeningen: een warm huis, een maaltijd, een glimlach. Laat dankbaarheid vrijgevigheid inspireren. Zoals John Wesley bad:

"Doe al het goede dat je kunt,

Met alle middelen die je kunt,

Op alle manieren die je kunt..."

Moge deze vastentijd een tijd van licht zijn, waarin ons vasten ons hart opent voor liefde en onze liefde hoop brengt aan mensen in nood.

Ds Carla Vicencio Prior

Boliqueime en St Lukes Palhagueira