Het blijkt dat op sociale media is verspreid dat groene anjers banden hebben met de LGBT-gemeenschap. De online reactie komt na Chega's intenties om de verspreiding van deze idealen in openbare ruimtes, zoals scholen, tegen te gaan of zelfs in te stemmen met conversietherapie gericht op LGBT-mensen.

Het symbool stamt uit de 19e eeuw in Parijs, waar het werd gepopulariseerd door de Ierse schrijver en dichter Oscar Wilde. Het Victoria and Albert Museum in Londen legt uit dat de schrijver zijn vrienden vroeg om groene bloemen op hun revers te dragen voor het toneelstuk "Lady Windermere's Fan" in 1892.

Het boek "The Green Carnation" van Robert Hichens, met personages gebaseerd op Oscar Wilde en zijn vrienden, gebruikte de groene anjer ook als code voor de homoseksuele levensstijl van de personages.

Niet alleen in de literatuur maar ook in de muziek, een operette van Noel Coward bevat een lied met dezelfde titel dat subtiel verwijst naar de homoseksuele levensstijl.

Reactie van Chega

Ondanks de verspreiding van deze theorie op internet, onthult Rita Matias, een parlementslid voor Chega, op Facebook dat de anjers niet alleen groen zijn; ze hebben ook zwarte markeringen, zoals te zien is op de foto die door het parlementslid is gepubliceerd.

Rita Matias vermeldt ook dat de anjers die Chega gebruikt "gemaakt zijn door een emigrantenvrouw in Frankrijk" en dat ze staan voor "het verlangen, de kracht en de pijn van zoveel Portugezen die uit noodzaak zijn vertrokken, maar nooit zijn opgehouden van Portugal te houden".

In een ander bericht, een video met de anjer in haar hand, beschuldigt Rita Matias links ervan "homoseksualiteit te gebruiken als een manier om Chega's afgevaardigden te beledigen" en beschuldigt ze de politieke vleugel ervan geen doelen te willen vertegenwoordigen en ze alleen te gebruiken "om electoraal succes te behalen".