Vooral in de Algarve kunnen afstanden bijna onmiddellijk krimpen. Een rit van 10 of 15 minuten voelt opeens normaal. Vijfentwintig minuten kan op de een of andere manier als "ver" aanvoelen, iets wat absurd zou klinken in steden als Los Angeles, Houston of Miami waar mensen routinematig een uur in de file staan zonder er twee keer over na te denken.

Maar de aanpassing gaat verder dan het verkeer.

Voor Amerikanen die gewend zijn aan constant gemak, kan Portugal opvallend ongehaast aanvoelen. Bedrijven sluiten vaak voor de lunch. Restaurants pauzeren tussen lunch en diner en gaan soms pas om 19.00 uur weer open. Het kan een week of twee duren voordat online bestellingen van Amazon Spanje of Duitsland aankomen, in plaats van dat ze dezelfde middag nog op je deurmat liggen.

In eerste instantie interpreteren veel Amerikanen dit als inefficiëntie. Maar na verloop van tijd beginnen sommigen het anders te zien.

Maaltijden zijn niet altijd ontworpen om er snel doorheen te gaan. Koffie is kleiner, sneller en meer verweven in de dagelijkse pauzes in plaats van in te grote meeneembekers. Klantenservice kan minder dringend aanvoelen dan in de Verenigde Staten, maar ook minder transactioneel. Er is vaak minder druk om snel door een maaltijd, een gesprek of zelfs een dag heen te komen.

Het avondeten zelf kan ook een aanpassing vereisen. In veel Amerikaanse huishoudens zou eten om 9 of 10 uur 's avonds ongewoon laat zijn. In Portugal, vooral in de zomer, kunnen restaurants op dat tijdstip nog maar net vol zitten. Kinderen zijn vaak nog tot diep in de nacht met hun familie op café's en openbare pleinen, iets wat veel Amerikanen meteen opvalt.

Voor veel Amerikaanse ouders weegt dat beeld bijzonder zwaar. Hun kinderen doen geen active shooter-oefeningen op school. Die afwezigheid van een specifiek soort angst is iets waar veel Amerikanen niet volledig op anticiperen totdat ze zonder leven.

Dan zijn er nog de supermarkten.

Amerikanen die gewend zijn aan sterk verpakte en gezuiverde etalages vinden de supermarkten in Portugal verrassend direct. Een halve geit bij de slager, hele vissen die terugstaren vanuit ijsvitrines, octopus, konijn, hangend gerookt vlees. Ranchdressing is vreemd genoeg ongrijpbaar. Mexicaanse salsa bestaat, maar meestal moet je precies weten welke internationale supermarkt het verkoopt.

Zelfs de huizen kunnen mensen verrassen. Amerikanen die overal krachtige verwarming en centrale airconditioning verwachten, leren al snel dat Portugese winters binnenshuis kouder kunnen aanvoelen dan verwacht. De was buiten drogen wordt normaal. Ramen blijven langer open. Het leven speelt zich vaker buiten af, zelfs in de winter. In de Algarve blijven de caféterrassen het hele jaar door vol als de zon tevoorschijn komt.

En misschien is dat wel de grotere aanpassing die Amerikanen niet altijd verwachten als ze in Portugal aankomen. Het land is niet per se georganiseerd rond het maximaliseren van snelheid, gemak of optimalisatie. In veel opzichten lijkt het nog steeds gebouwd rond het maken van ruimte voor het dagelijks leven zelf. En dat is precies waar velen van hen naar op zoek zijn.