CIBIO-BIOPOLIS, Centrum Badań nad Bioróżnorodnością i Zasobami Genetycznymi Uniwersytetu w Porto, twierdzi, że wczesne doświadczenia życiowe kształtują sposób, w jaki gatunki oportunistyczne wykorzystują wysypiska śmieci, korzystając z obfitości ludzkich odpadów żywnościowych.

Badania, opublikowane w środę w Proceedings of the Royal Society B, pokazują, że bociany białe uczą się efektywniej wykorzystywać te zasoby żywności wraz z wiekiem.

W badaniu naukowcy wykorzystali dane GPS z 218 bocianów białych (71 dorosłych i 147 młodych osobników) zebrane w ciągu 6 lat.

Naukowcy "zaobserwowali wyraźne zmiany w zachowaniach żywieniowych na wysypiskach śmieci w miarę upływu czasu".

Według ośrodka badawczego "młodsze ptaki zaczynają od eksploracji różnych siedlisk", ale "w miarę zdobywania doświadczenia zaczynają częściej odwiedzać wysypiska śmieci".

Uzyskują dostęp do obszarów z większą ilością odpadów organicznych, zmniejszając energię potrzebną do żerowania.

"Począwszy od drugiego roku życia, ulepszenia te stają się szczególnie widoczne, wskazując na proces stopniowego uczenia się. Wyniki pokazują, że ta specjalizacja wynika przede wszystkim z indywidualnych ulepszeń w czasie, a nie z przetrwania osobników najlepiej zdolnych do wykorzystania tych zasobów" - zauważa instytucja.

Cytowany w komunikacie prasowym Bruno Herlander Martins, badacz z CIBIO-BIOPOLIS i pierwszy autor badania, zauważa, że "zrozumienie mechanizmów, które pozwalają tym gatunkom wykorzystywać nowe zasoby żywności, ma fundamentalne znaczenie dla przewidywania zmian ekologicznych w krajobrazach humanizowanych i wspierania strategii ochrony opartych na dowodach naukowych".

Dla Inês Catry, koordynatorki badania, "wnioski są szczególnie istotne w kontekście zmian w europejskiej polityce gospodarowania odpadami, które powinny znacznie zmniejszyć dostępność żywności na wysypiskach w nadchodzących dziesięcioleciach".

CIBIO-BIOPOLIS stwierdza, że "wraz z możliwym zamknięciem lub przekształceniem tych miejsc, zrozumienie, w jaki sposób ptaki dostosowują swoje decyzje, staje się niezbędne do przewidywania przyszłości dzikich populacji".

Badanie zostało opracowane w ramach pracy doktorskiej Bruno Herlandera Martinsa, przeprowadzonej na Wydziale Nauk Uniwersytetu w Porto i w Szkole Nauk o Środowisku Uniwersytetu Wschodniej Anglii.